Jak wybrać dobry ośrodek?

 

W ostatnich kilku latach powstało wiele ośrodków, klinik leczenia uzależnień, oferujących terapię dla osób uzależnionych od różnych środków psychoaktywnych i zachowań. Jest to bez wątpienia bardzo pozytywne zjawisko ze względu na zdrową konkurencję, poszerzenie oferty dla ludzi zainteresowanych terapią uzależnienia, stworzenie innych warunków leczenia odwykowego. Jednak w związku z tym, że ośrodki prywatne nie są związane w żaden sposób z Narodowym Funduszem Zdrowia, nie podlegają żadnej kontroli z zewnątrz. Wiele ośrodków powstało w inicjatywy osób uzależnionych (trzeźwiejących alkoholików), których w zamyśle było krzewienie idei Anonimowych Alkoholików, a więc często zajmujących się pomaganiem ludziom uzależnionym nieprofesjonalnie. Spotkałam się kilka razy z pacjentami, którzy ze sporą nieufnością i bojaźliwością decydowali się na kolejną terapię, mając doświadczenia korzystania z ośrodków prowadzonych przez nieprofesjonalistów. Zatem wśród wielu ofert na rynku w dziedzinie terapii uzależnień, są ośrodki czy gabinety prowadzone przez ludzi mających niewiele wspólnego z prowadzeniem terapii, tworzących wokół siebie niemal aureolę „psychoterapeuty” nie posiadając w rzeczywistości uprawnień. Są również takie ośrodki, które tworzą zdrową konkurencję zapewniając pacjentom nie tylko godziwe warunki leczenia, ale przede wszystkim profesjonalizm.

Przy wyborze ośrodka należy sprawdzać:

Program terapii.

Jak wspomniałam wyżej- wiele ośrodków prywatnych powstało z inicjatywy ludzi uzależnionych, trzeźwiejących alkoholików, którzy propagują program 12 Kroków Anonimowych Alkoholików, uważając ów program za jedynie możliwy w leczeniu uzależnienia. Wobec tego, terapia w tych ośrodkach skoncentrowana jest wokół pierwszych trzech kroków AA. Pragnę podkreślić, że Program 12 Kroków AA jest programem bardzo pięknym i bez wątpienia ciekawym, ale przede wszystkim duchowym i nie może być stosowany we wstępnym etapie terapii uzależnienia. Profesjonalny program terapii uzależnienia od alkoholu winien być skoncentrowany na poznawaniu choroby, pracy nad głodem alkoholowym, rozpoznawaniu wczesnych objawów nawrotu, pracę nad emocjami itp. Każdy ośrodek powinien mieć własny program terapii na jakim pracuje, winien być on umieszczony na stronie internetowej. Im więcej jasności, tym więcej pewności, że ów ośrodek spełnia określone standardy.

Kwalifikacje pracowników prowadzących terapię.

W tej kwestii także jest sporo zamieszania i niejasności. Dość często spotykam się z wprowadzaniem w błąd pacjentów o rzekomych osiągnięciach i kwalifikacjach osoby prowadzącej terapię, dość często te osoby dopiero „mają zamiar” kształcić się w tym kierunku, swoje rzekome doświadczenie zawodowe tłumaczą często własnym doświadczeniem trzeźwienia, wychodząc z założenia, że jedynie „alkoholik zrozumie alkoholika”. Już samo to stwierdzenie kryje w sobie aktywne mechanizmy choroby uzależnienia osoby która tak twierdzi. Kwalifikacje pracowników winne być najlepiej powieszone na ścianie w gabinecie, aby pacjenta nie stawiać w niejasnej sytuacji, np. z obawami – z kim tak naprawdę ma do czynienia.

Personel medyczny.

Ośrodki prywatne nie są szpitalami, ale winne współpracować z lekarzami, bez wątpienia powinien być lekarz psychiatra, oraz internista. O profesjonalizmie świadczy bez wątpienia oferta specjalistycznych badań np. prób wątrobowych. Należy wziąć pod uwagę fakt, że osoby uzależnione mają często problemy ze zdrowiem nie wiedząc o tym. Np. dopiero po badaniach okazuje się, że chory na alkoholizm jest również chory na cukrzycę.

Przestrzegam przed ośrodkami które „leczą wszystko”, nie mając doświadczeń na polu leczenia np. uzależnienia od hazardu, czy seksoholizm- leczą te uzależnienia stosując dokładnie te same narzędzia jak w przypadku alkoholizmu. Tutaj podkreślę znów kwalifikacje terapeutów, jeżeli nie posiadają uprawnień do leczenia np. hazardu, raczej nie powinny się tym zajmować.

Także zwracam uwagę na fakt przyjmowania „wszystkich pacjentów” którzy deklarują chęć podjęcia terapii. Z pewnością osoby np. z podwójną diagnozą ( chorzy psychotycznie, schizofrenicznie) powinny korzystać z pomocy ośrodków, które zdecydowanie specjalizują się w leczeniu tych osób.

Ośrodek powinien mieć prócz strony internetowej - szyld, nr NIP, REGON, adres podany do publicznej wiadomości. Brak takich danych na stronie internetowej świadczy o zasłonięciu się tylko tzw. anonimowością, w rzeczywistości może to być działalność po prostu nielegalna.